Skip to content

kh slide show
نقش گل سل تی تی در تخت جمشید
درباره نام سل تی تی

نام گل نیلوفر آبی در زبان سانسکریت پادما ،در زبان چینی  لی ین هوا ، به زبان ژاپنی رنگه ودر    انگلیسی لوتوس است.

علی- مير-فطروس مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط سل تی تی   
چهارشنبه ، 17 بهمن 1386 ، 08:16

علی- مير-فطروس در سال ١٣٢٩ / 1950 در شهرستان لنگرود زاده شد. از دوران دبيرستان به نويسندگی و شاعری پرداخت و در سال ١٣٤٩ با سردبيری و انتشار نشريه ء « سهند » (دانشگاه تبريز) در جنبش دانشجوئی ايران معروف گرديد بطوريکه بقول بعضی از صاحب نظران،« سهند در محافل روشنفکری و دانشجوئی ايران چون بُمبی منتشر شد».دو مجموعه شعرِ« آوازهای تبعيدی »(1357)و « سرود آنکه گفت:نه!»(1957) حاصل آن سال های دور است.میر-فطروس در دانشگاه‌های ايران، تاريخ و حقوق قضائی خواند و تحصيلات عاليه را در «مدرسه‌ء مطالعات عالی» (دانشگاه سوربن پاريس) ادامه داد و نيز به اخذ درجهء دکترای افتخار از دانشگاه آمريکائى American Global University نائل آمده است.
در سال ١٣٥٦ کتاب مختصر «جنبش حروفيّه و نهضت پسيخانيان»و در آغاز ١٣٥ کتاب معروف‌«حلاّج»از مير-فطروس منتشر شد که به جاپ پانزدهم رسیده است.او از سال 1362 برای ادامهءتحصیل عازم پاریس گردید..

علی میر فطروس

در پاريس ، ٩ کتاب از میر-فطروس منتشر شده ،از جمله

 * ­ ملاحظاتی در تاريخ ايران (١٩٨9)
 
*عمادالدين نسيمی ، شاعر و متفکّر حروفی(١٩٩٢)
 
*ديدگاه ها (١٩٩٣)
* گفتگو‌ها (١٩٩٨)
 
*رو در رو با تاريخ (١٩٩٩)
* هفت گفتار(٢٠٠١)
* برخى منظره ها و مناظره هاى فكرى در ايران امروز (٢٠٠٤)
* تاريخ در ادبيات (٢٠٠٦)

علاوه بر اين، کتاب « اسلام شناسی » و « ملاحظاتی در تاريخ ايران » به زبان دانمارکی و نيز بخشی از رسالهء دانشگاهی ِ« جنبش حروفيان » از مير-فطروس به زبان فرانسه منتشر شده اند. همچنين سال ها پيش کاست نواری از « آوازهای تبعيدی » با صدای او انتشار يافته است.
كتاب هاى جديد مير-فطروس :«مقاله ها و مقوله ها»، «حلاّج» (با ويرايش جديد، الحاقات و اضافات فراوان)و «جنبش سرخ جامگان» (بابك ُخرّمدين) در آينده منتشر مى شوند.آخرین کتاب میر-فطروس با نام «دكتر محمّد مصدّق؛ آسيب شناسى يك شكست»،در دست انتشار است.

 

نمو نهء اشعار

                                    بر صخره هاى ساكت « ليلا كو»

بر صخره هاى ساكت « ليلا كوه»

         روزى اگر شقايق سرخى رويد

                            قلب من است.

                قلب جوان من

                            كه شعله مى كشد از آتش جنون

                                                                  در باد...      

 

                قلب جوان من

                اين عاشق ِ هميشهء تبعيدى

                اين دربدر

                  پريشان

                  خونين

                بر صخره هاى ساكت « ليلا كوه»..

                                                                                                    لنگرود  - 1353

                                                                                    

       ---------------- از: شعرهاى شمالى --------------

 

                                   ۱

 

مى آيد

                بيل بلندش

                  بر دوش

                و با لبى

                  ـ خاموش ـ

                بذرِ زمزمه اى را

                            بر جاده هاى قريه

مى افشاند

 

 

                ٢

                مى آيد

                اندوهوار و پريشان

                            ـ از باغ هاى چاى ـ

                با چشمى از چمن

                با دامنى پر از عطر نارنج هاى كال

                گويى كه گونه هاى ساده ى گلگونش

خورشيدهاى خفته و خاموشند

 

                مى آيد

                زنبيل زردِ چائى او

                            بر سر

                در جامه اى پُر از پولك

                            آوازهاى كوهى

مى خواند...

 

 

                ٣

                مى آيد

                از موج هاى تلاطم و طوفان

                با قايقش

                  ـ شكسته ـ

                با«تور» خود

                  ـ تهى ـ

                            (در يك غروبِ غربتِ غمبار)

 

                مى آيد

                فانوس خُرد و خُامش او

                            در دست

                اندوه باستانى او

                            بر دوش

                            (در فكر بچه هاى خود است ماهيگير)

 

 

                ٤

                مى آيم

                از سرزمين سبزِ تبارم

                از بافه هاى برنج و

                            از خوشه هاى رنج

                از سرزمين حماسه و ماسه

                از قريه هاى غبار آلود

                از شهر هاىِ روشن باران ـ

          مى آيم     

                با دستى از شكوه و شعف

        خالى

                با قلبى از خشونت و خون

         سرشار

                خشمى به سينه مى كُنَدم

        فرياد...

 

                                                                             لنگرود ـ ١٣٥٤


آخرین بروز رسانی مطلب در پنجشنبه ، 18 بهمن 1386 ، 09:01
 

درگاه اعضا



تبلیغات

کاربران آنلاین

سایت

ما 12 مهمان و 0 کاربر آنلاین داریم

    انجمن

    ما 3 مهمان و 2 کاربر آنلاین داریم

    خبرنامه سل تی تی